ماندارین استاندارد یا چینی استاندارد (Standard Chinese)، که بر پایهٔ لهجه پکنی (لهجه‌ای که در پکن صحبت می‌شود) بنا شده‌است. ماندارین استاندارد به‌عنوان زبان رسمی جمهوری خلق چین و زبان رسمی جمهوری چین (تایوان) و یکی از چهار زبان رسمی سنگاپور مورد استفاده قرار می‌گیرد. این زبان یکی از ۶ زبان رسمی سازمان ملل می‌باشد.
در محاوره روزمره منظور از ماندرین، زبان چینی استاندارد است نه زبان ماندرین که خود خانواده‌ای از زبان‌ها را پوشش می‌دهد.

 

 

 

اصطلاحات و واژگان زبان چینی

من 我//我
بینی 鼻//鼻
پرنده 鳥//鸟
ماهی 魚//鱼
استخوان 骨//骨
مو 頭髮//头发
سر 頭//头
بلند 長//长
آن 那//那
این 這//这
دراز كشيدن 躺//躺
راه رفتن 走//走
کی 誰//谁
شاخ 角//角
خون 血//血
تخم 蛋//蛋
شپش 虱//虱
برگ 葉//叶
زبان 舌//舌
زانو 膝//膝
پا 腳//脚
گردن 脖子//脖子
پستان 胸//胸
جگر 肝//肝
شکم 肚子//肚子
گوشت 肉//肉
شنیدن 聽//听
گوش 耳朵//耳朵
پر 羽毛//羽毛
ایستادن 站//站
دانه 種子//种子
دانستن 知道//知道
خوابیدن 睡//睡
چشم 眼睛//眼睛
دیدن 看//看
پوست 皮//皮
چه 甚麼//什么
سگ 狗//狗
دندان 牙齒//牙齿
شنا کردن 游泳//游泳
کشتن 殺//杀
مردن 死//死
پوست درخت 樹皮//树皮
درخت 樹//树
ریشه 根//根
ناخون 指甲//指甲
دست 手//手
ما 我們//我们
قلب 心臟//心脏
دم 尾//尾
کوچک 小//小
زن 女人//女人
بزرگ 大//大
بسیار 多//多
نشستن 坐//坐
دهان 嘴//嘴
نوشیدن 喝//喝
گزیدن 咬//咬
خوردن 吃//吃
همه 全部//全部
آمدن 來//来
دو 二//二
نه 不//不
یک 一//一