زبان هندی، (हिन्दी یا हिंदी) نامی است که به یک زبان هندواروپایی داده‌اند؛ یا یک گویش پیوسته از زبان‌هایی است که در هندوستان شمالی و مرکزی سخن گفته می‌شود (کمربند هندی).
سخنگویان محلی گویش‌های هندی را ۴۰٪ از جمعیت هند می‌سازد. آنچنان که در قانون اساسی هند تعریف شده‌است، هندی زبان رسمی کشور هند است. همچنین هندی یکی از ۲۲ زبان پیش‌بینی‌شده در قانون اساسی است. هندی رسمی اغلب به‌عنوان هندی مدرن و استاندارد شناخته می‌شود، که در کنار انگلیسی، برای ادارهٔ حکومت مرکزی به‌کار می‌رود. هندی استاندارد، نگاشت سانسکریت شده‌ای است که از گویش کهری بولی به‌دست آمده‌است. اما زبان اردو نگاشت عربی شده از همان گویش است. این دو نگاشت در کنار هم به طور تاریخی به هندوستانی معروف هستند.

 

 

 

 

اصطلاحات و واژگان زبان هندی

من मैं (maĩ)
همه सब (sab), सारा (sārā)
دست हाथ (hāth)
سبز हरा (harā)
ما हम (ham)
استخوان हड्डी (haḍḍī)
خوابیدن सोना (sonā)
خورشید सूरज (sūraj)
خشک सूखा (sūkhā)
شنیدن सुनना (sunnā)
شاخ सींग (sī̃g)
سر सर (sar)
سفید सफ़ेद (safed)
راه सड़क (saṛak)
آن वह (vah)
قرمز लाल (lāl)
بلند लम्बा (lambā)
ماسه रेत (ret)
شب रात (rāt)
این यह (yah)
جگر यकृत् (yakṛt)
دهان मुँह (mũh)
کشتن मारना (mārnā), मार डालना (mār ḍālnā)
گوشت माँस (mā̃s)
مردن मरना (marnā)
ماهی मछली (machlī)
نشستن बैठना (baiṭhnā)
دانه बीज (bīj)
مو बाल (bāl)
باران बारिश (bāriś)
ابر बादल (bādal)
بسیار बहुत (bahut)
بزرگ बड़ा (baṛā)
پا पैर (pair)
درخت पेड़ (peṛ)
شکم पेट (peṭ)?
پر पूरा (pūrā)
دم पूँछ (pū̃ch)
زرد पीला (pīlā)
نوشیدن पीना (pīnā)
آب पानी (pānī)
کوه पहाड़ (pahāṛ)
سنگ पत्थर (patthar)
برگ पत्ता (pattā)
پر पंख (pãṅkh), पर (par)
ناخون नाख़ुन (nāxun)
بینی नाक (nāk)
نه नहीं (nahī̃)
نو، تازه नया (nayā)
دود धुआँ (dhuā̃)
زمین धरती (dhartī)
دو दो (do)
دادن देना (denā)
دیدن देखना (dekhnā)
قلب दिल (dil)
دندان दाँत (dā̃t)
پوست त्वचा (tvacā), चमड़ी (camṛī)
شنا کردن तैरना (tairnā)
تو तू (tū) (*familiar*), तुम (tum) (*casual*), आप (āp) (*polite*)
شما तुम (tum) (*casual*), आप (āp) (*polite*)
ستاره तारा (tārā)
سرد ठंडा (ṭhaṇḍā)
شپش जूँ (jū̃)
دانستن जानना (jānnā)
سوزاندن، سوختن जलना (jalnā)
ریشه जड़ (jaṛ)
کوچک छोटा (choṭā)
پستان छाती (chātī)
پرنده चिड़िया (ciṛiyā)
ماه चांद (cā̃d)
راه رفتن चलना (calnā)
زانو घुटना (ghuṭnā)
گرد गोल (gol)
گرم गर्म (garm)
گردن गरदन (gardan)
خون ख़ून (xūn)
خوردن खाना (khānā)
ایستادن खड़ा होना (khaṛā honā)
چه क्या (kyā)
کی कौन (kaun)
سگ कुत्ता (kuttā)
سیاه काला (kālā)
گوش कान (kān)
گزیدن काटना (kāṭnā)
گفتن कहना (kahnā)
زن औरत (aurat)
یک एक (ek)
انسان इंसान (insān), व्यक्ति (vyakti), शख़्स (śaxs)
آمدن आना (ānā)
مرد आदमी (ādmī)
آتش आग (āg)
چشم आँख (ā̃kh)
خوب अच्छा (acchā)
تخم अंडा (ãṇḍā)